ఇతరులను ఆదుకుంటూ జీవించే వాళ్ళు చాలామందే ఉంటారు, కానీ వారి మనసులోని నిశ్శబ్ద బాధను, ఒంటరితనాన్ని మాత్రం ఎవరూ గుర్తించరు.
మహాభారతంలో అర్జునుడు కూడా తనవారిని ఎదుర్కోవాల్సిన సమయంలో బాధతో కుంగిపోయి, ఒకానొక దశలో తన ధైర్యం, ఆత్మవిశ్వాసం అన్నీ పూర్తిగా కోల్పోతాడు.
అప్పుడు కృష్ణుడు అతనికి ఒక గొప్ప సత్యం చెప్పాడు, నిన్ను నిలబెట్టేది బయటవాళ్ళెవరూ కాదు, నీలోని ఆత్మబలం, విశ్వాసమే అని.
ఇతరులను రక్షించాలంటే ముందుగా నీ మైండ్ స్టెబిలిటీతో ఉండాలి. ఎందుకంటే, అంతరాత్మ దెబ్బతిన్నవాడు ఎవరికీ నిజమైన ఆశ్రయం ఇవ్వలేడు.
జీవితంలో అందరూ నీ వద్ద సహాయం కోరుతారు, కానీ నీ కన్నీళ్లను తుడిచే వ్యక్తి ఎప్పుడూ ఉండకపోవచ్చు, దీనిని ముందుగా నీవు అంగీకరించాలి.
కృష్ణుడి సందేశం స్పష్టంగా ఇదే, నీలోని శాంతి, ధైర్యం, భగవంతునిపై నమ్మకం కలిసే నీకు నిజమైన రక్షణగా నిలుస్తాయి ఎప్పుడూ అని.
బాధను అణచుకోవడం నీ బలం కాదు, అవసరమైనప్పుడు ఆగి నీ మనస్సాక్షిని వినడం, నీ గాయాలను స్వయంగా ప్రేమించడం కూడా అవసరమే.
నువ్వు అందరికీ ఆధారం కావచ్చు, కానీ నీ ఆత్మ అలసిపోతే జీవితం భారమవుతుంది, అందుకే నీకోసం కూడా బ్రతకడం నేర్చుకోవాలి.
కృష్ణుడు అర్జునునికి యుద్ధం మాత్రమే కాదు, తనలోని భయాన్ని జయించడం కూడా నేర్పించాడు, ఎందుకంటే నిజమైన విజయం ఎప్పుడూ అంతరంగం నుండే ప్రారంభమవుతుంది.
అందరినీ కాపాడే నువ్వు, ఒక్కసారి నీ హృదయాన్నీ కాపాడు, ఎందుకంటే నీలోని వెలుగే చివరికి నిన్ను రక్షించే దైవశక్తిగా మారుతుంది.