విష్ణుమూర్తి ఒకసారి శివుడిని సహస్ర కమలాలతో ఆరాధించాలని సంకల్పించాడు. భక్తితో ప్రతి పువ్వును మహాదేవునికి సమర్పిస్తూ పూర్తిగా పూజలో లీనమైపోయాడు.
విష్ణుమూర్తి ఒకసారి శివుడిని సహస్ర కమలాలతో ఆరాధించాలని సంకల్పించాడు. భక్తితో ప్రతి పువ్వును మహాదేవునికి సమర్పిస్తూ పూర్తిగా పూజలో లీనమైపోయాడు.
విష్ణువుకు కమలనయనుడు అనే పేరు ఉంది. తన కన్ను కూడా కమలంలాగే పవిత్రమని భావించి దాన్నే సమర్పించాలని వెంటనే నిర్ణయించుకున్నాడు అది నిజమైన భక్తి పరాకాష్ఠగా నిలిచింది.
ఆలస్యం చేయకుండా తన కంటిని తీయడానికి సిద్ధమయ్యాడు. దైవంకంటే తన శరీరం గొప్పది కాదని నిరూపిస్తూ పరమ త్యాగానికి ముందడుగు వేశాడు.
వెంటనే శివుడు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఇంతటి నిస్వార్థ భక్తి ప్రపంచంలో అరుదని ప్రశంసిస్తాడు ఆనందంతో హృదయపూర్వకంగా విష్ణువును ఆలింగనం చేసుకొంటాడు.
శివుడు విష్ణువు కన్నును తిరిగి ప్రసాదించి అతని భక్తిని కొనియాడాడు. ప్రేమతో చేసిన పూజకే నిజమైన ఫలితం ఉంటుందని తెలియజేశాడు.
ఈ ఘటన తర్వాత శివుడు విష్ణువుకు సుదర్శన చక్రాన్ని అనుగ్రహించాడని కొన్ని పురాణాలు చెబుతాయి. ఆ వరంతో లోక క్షేమం కోసం విష్ణువు మరింత శక్తివంతుడై నిలిచాడు.
ఈ కథ మనకి భక్తిలో రూపంకన్నా భావమే ముఖ్యమని తెలియజేస్తుంది. మన ప్రయత్నం నిజమైనదైతే దేవుడు వెంటనే అనుగ్రహిస్తాడు.
విష్ణువు తన కన్ను అర్పించడానికి సిద్ధమైన క్షణం సంపూర్ణ శరణాగతికి ప్రతీకగా నిలిచింది. అహంకారం విడిచిన భక్తుడికి దేవుడు దగ్గరవుతాడు అనే సందేశం ఇందులో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
అందుకే విష్ణువు శివుడికి కన్ను సమర్పించిన గాథను భక్తి, త్యాగం, విశ్వాసం కలిసిన మహత్తర పురాణ రహస్యంగా ఇప్పటికీ చెబుతారు భక్తుల హృదయాల్లో ఇది చిరస్థాయిగా నిలిచింది.